Müjdeci Cemreler, Geldi İlkbahar

ı

Çetin geçen bir kışın ardından birdenbire bahar geliverdi. Şubat ayında iki cemre biri havaya, diğeri suya sessiz sedasız düşüverdi. Tatlı yorgunluklar yerini canlı hücrelere yenilensin diye bırakıverdi. Hastalara şifa dertlilere deva duaları dillerimize ekleniverdi. Bu bahar işimize gücümüze daha çok şevk verdi. Ümit dünyasıydı, emekti, sevgiydi işimize yarayıverdi. Sokakta bir yaşlı amca “Herşeye rağmen mazeret yok, dünya bir gün, o da bugün deyiverdi.. Gökten üç cemre düştü, üçü de gözümüzü, gönlümüzü açıverdi.  Nazar değmesin  diye annem göz boncuklarını buraya koyuverdi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir