Aylık arşivler: Nisan 2020

Korona Günlüğü 2


Şu insanoğlu ne garip! Bugün hiç açmayan güneş yüzünü gösterince yaşama sevincimiz geri geldi. Balkonumuzda güneş banyosu yaptık. Annem bu dar balkonun her santimetre karesi altın değerinde kızım! dedi, haklı tabii. Bir şeyin ancak yokluğunda kıymeti anlaşılıyor. Evden dışarı 20 gündür çıkamayınca balkonumuz bizim yazlığımız gibi olmuş, ben de onu anladım.

Esnafımız sağolsun yine verdiğimiz listeleri evimize taşıdı. Haklar helal edildi, bahşişler arttırıldı.. Öyle ya ekmeğimizi fırından alıverdiler, yufkalarımızı da yufkacıdan!

Cumhurbaşkanımız da ekranlardan morallerimizi düzelten bir konuşma yaptı ki yıllardır özlediğimiz birlik beraberlik tablosu şu en acı günlerde gerçekleşirse işte o zaman değmeyin keyfimize! 23 Nisanımızın 100. yılımızı kutlayamayacak olmanın hüznünü bile bastırdı bu haberler.

Akşama kapı çaldı, yemek getirmiş gencin biri. Nasıl üzüldüm, alerjim var, yiyemem, alsam çöpe dökemem. Zor durumda kaldım neyse ki başka komşuya veririm üzülmeyin dedi üst kata çıktı ama sanırım orada da kimse almadı.

Tarihi günler bakalım daha nelere gebe! Ben bu günü gördüm ya şükür içinde başımı yastığa koyacağım. Dolunaya baka baka da uyuyacağım..

Evden Haberler

Aslında buna HAbevler demek lazımdı. Korona virüsü hayatımıza girdiğinden beri dünya ile irtibatımızı sadece haberler sağlamaktaydı! Onları da izleye izleye korkudan ölüyoruz. Her gün ağırlaşan bilançolar, tablolar, sayılar, sayılar, sayılar. Türk Milleti ölüme direniyor, ölmemek için elinden ne gelirse yapıyor! Can tatlı, hayat kısa’ Tam rahat edecektik ki pat diye geldik sonuna! Şu sıralar ölüsüne bile gidemeyecek neredeyse kimse! Şehirlerarası gidiş gelişler yasaklandı. Yan bina komşum mesela arabasının yanına bile inmeye korkuyormuş! Havadan bulaşacağını söylemiş birisi haberlerde duymuş. Sadece hanımı çıkıyor balkona, o pencereden bile bakamıyor yazık!

Böyle panik halimde yaşarken arada güzel şeyler de oluyor. Mesela bizi hiç aramayanlar telefon edip hatırımızı soruyorlar. Bazı komşularımız balkondan balkona bir şeye ihtiyacınız var mı diyorlar ki bu uzun süredir unuttuğumuz bir şey, çok hoşumuza gidiyor. Geçen gün hiç tanımadığımız ama yolda gördükçe selamlaştığımız, sadece karşı binada oturduğunu bildiğimiz bir beyefendi pazara çıkmış ve bir torbaya çeşitli meyveler koymuş getiriverdi. Yarım saat kendime gelemedim. Hani haberlerde hep gösterdikleri o kötü insanlar neredeydi? Bak işte ne güzel insanlar vardı! Ah canım! Apartmanımızda bodrum katında bekar öğrenciler oturur. onlardan biri bana mesaj yollamış, demiş ki siz yaşlı sayılmazsınız yanlış anlamayın lütfen ama hani bir şey lazım olursa ben buradayım, bilin istedim. Ah yavrum, çok duygulandım. Düşünmen bile yeter dedim!

Vatsap grubumuz var komşularımızla aramızda. Apt. yöneticisim. Sırf aidat istemez ya insan, dışarı çıkamadım bana limonu olan varsa kapıya torba astım, getirirseniz sevinirim yazdım. Üst kattaki genç internetten aldığı limonları getirip kapıya asmış. “Başka bir şeye ihtiyacınız varsa ben şimdi sipariş veriyorum, ekmek filan lazımsa yazayım” dedi. Evde makinem var kendim pişiriyorum ama işte bütün bunlar hayatımızın evde güzel geçmesini, ve moralli olmamızı sağlayan çok değerli hatıralarımız olarak birikmekte.

Sağolsun…

Evden haberler zamanın tanıklığı içinde sürecek! Yeter ki her zaman güzel haberler yazmak kısmet olsun. Akşamınız hayırlı olsun.